Παύλος Κλαυδιανός
Όπως είδαμε την προηγούμενη εβδομάδα, η πορεία ηθικής και πολιτικής φθοράς αυτού που αναγνωρίζαμε ως Ανανεωτική και Ριζοσπαστική Αριστερά θα έχει πολλές ακόμη στιγμές. Η περίφημη ταξιθεσία του «Παλλάς» είναι ένα απτό παράδειγμα. Η επιδίωξη να ενισχυθεί –διότι πάσχει από τις μέχρι τώρα πράξεις– η εικόνα του «νέου», και μη επηρεασμένου από το «παλιό», κόμματος, προκάλεσε αντιδράσεις που πολύ δύσκολα θα αντιμετωπισθούν.
Αυτό που επείγει τώρα είναι να δούμε πού βρίσκεται η προσπάθεια να περισωθεί ένας χώρος αριστερός, ένα κόμμα, που να κρατά την ελπίδα ζωντανή. Ακόμη περισσότερο ότι θα είναι ανοικτή στο μέλλον να συνεισφέρει μαζί με άλλες/ους μια αξιόμαχη εκδοχή για την Αριστερά και την Οικολογία. Αυτό τον στόχο εξάλλου είχε εξαρχής η συγκρότηση της Νέας Αριστεράς.
Όλες/οι γνωρίζουμε τη διάσταση απόψεων που υπήρχε στη Νέα Αριστερά για τα επόμενα βήματά της. Αυτό, δυστυχώς, συζητιούνταν με τρόπο που έβλαπτε την ίδια τη Νέα Αριστερά στη θεμελίωσή της, διότι την καθιστούσε πρόσκαιρο κόμμα, που δεν πιστεύει στην προοπτική του. Που αναζητά διεξόδους που αφίστανται από τους λόγους της ίδρυσής του. Η παρουσία τόσων βουλευτών της στο «Παλλάς», δηλαδή στην επίσημη εκκίνηση ενός κόμματος που στοιχηματίζει την επιτυχία του στη διάλυση και της Νέας Αριστεράς, έτεινε να παρασύρει το κόμμα –χωρίς να έχει συζητηθεί σε όργανα ή συνέδριο– σε μια πολιτική επιλογή. Τα σχεδιαζόμενα χαρακτηριστικά του προετοιμαζόμενου κόμματος ήταν γνωστά, αλλά ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας έσπευσε να τα αναδείξει με τον πιο σαφή τρόπο στο ιδεολογικο-πολιτικό πεδίο, και με τον πιο προσβλητικό στο πεδίο των συντροφικών σχέσεων.
Η ανάρτηση του Αλέξη Χαρίτση ανακούφισε έναν ολόκληρο κόσμο του χώρου μας και όχι μόνο, που ένιωθε προσβεβλημένος. Ήταν ένα θαρραλέο ιδεολογικά και ευθύβολο πολιτικά κείμενο, που μας συνέδεε με τις ιδρυτικές μας αφετηρίες. Ταυτόχρονα, είναι συμβολή καίριας σημασίας για να υπάρξει τώρα γόνιμο έδαφος ώστε να συνεχιστεί η συζήτηση στο κόμμα σε άλλη βάση, πιο παραγωγική, με περιθώρια διεξόδου και σύνθεσης. Το τοπίο τώρα είναι πιο καθαρό και πιο ευνοϊκό, αν και εξακολουθεί ο δρόμος για τη Νέα Αριστερά να είναι πολύ δύσκολος. Μπορεί να υπάρξει σύνθεση, σχέδιο δράσης και πολιτικής παρέμβασης. Μία ακόμη ευκαιρία είναι μπροστά μας, δεν πρέπει να χαθεί. Λοιπόν:
Πρώτον, να επαναβεβαιώσουμε και να συνομολογήσουμε ότι η Νέα Αριστερά είναι κόμμα μακράς διάρκειας. Έχει πολιτική ευρύτερων συμμαχιών και διαλόγου χωρίς εξαιρέσεις, για τις πολιτικές ανάγκες της κοινωνίας, έχει όμως και πολιτική ιδεολογικοπολιτικών σχέσεων και διαλόγου, αναζητώντας δυνάμεις και πρόσωπα του όμορου αριστερού και οικολογικού χώρου.
Δεύτερον, χωρίς να ανατρέψουμε συνεδριακές αποφάσεις, να συνειδητοποιήσουμε ότι όροι για λαϊκό μέτωπο δεν υπάρχουν. Δεν πρέπει επομένως να αφιερώνουμε σ’ αυτό δράση και δυνάμεις τέτοιες που να δημιουργούμε αυταπάτες. Οι αρνήσεις είναι δομικά στοιχεία στη λογική των κομμάτων που υποτίθεται ότι θα το συγκροτούσαν. Τώρα και του Αλέξη Τσίπρα. Επομένως, τουλάχιστον έως τις εκλογές, δεν υπάρχουν περιθώρια για να καλλιεργηθούν στ’ αλήθεια τέτοιες δυνατότητες. Δεν υπάρχουν, ταυτόχρονα, και όροι για να αναζητηθούν συμμαχίες προς τον ριζοσπαστικό χώρο. Οι έως τώρα, για παράδειγμα, τοποθετήσεις του ΜέΡΑ, προσβλητικές για τα χαρακτηριστικά της Νέας Αριστεράς, το αποτρέπουν. Άρα, ούτε και εδώ επιτρέπονται αυταπάτες, αποπροσανατολισμός, χάσιμο χρόνου.
Τρίτον, ως κόμμα είμαστε παρόντες και παρούσες σ’ όλα τα μέτωπα πάλης που ανακύπτουν. Αυτό μπορεί να γίνει πιο οργανωμένα και συστηματικά, από όλο το κόμμα, όχι αποσπασματικά. Εκεί συναντάμε μάχιμο κόσμο, υποψήφιους συνοδοιπόρους και στο πολιτικό πεδίο.
Τέταρτον, να παρουσιάσουμε στην κοινωνία το πρόγραμμά μας. Το σχέδιο που έχουμε είναι αξιόλογο με αιχμές σε κρίσιμα και επίκαιρα θέματα που μας διαφοροποιούν. Έως τώρα είναι το πιο αθώο θύμα του τρόπου που συζητά η ηγεσία της Νέας Αριστεράς. Και αυτό πληρώθηκε.
Πέμπτον, να εξασφαλιστούν ικανοί πόροι για την οργανωτική προσπάθεια του κόμματος, που είναι βαλτωμένη – θύμα κι αυτή, διπλά αθώα, διότι έχει αφεθεί στην τύχη του ο κόσμος μας, ιδίως στην περιφέρεια. Υποτιμάται έως τώρα ο ρόλος του κόμματος. Ο κόσμος μας χρειάζεται άμεση παρουσία, φροντίδα και ιδεολογικοπολιτικό εξοπλισμό. Ιδιαίτερα διότι κινείται μέσα στην επιρροή του παλιού ΣΥΡΙΖΑ που τώρα βολοδέρνει.
Έκτον, να συγκροτηθεί ομάδα επαφής και διαλόγου με ανέντακτα στελέχη του χώρου της ριζοσπαστικής Αριστεράς και Οικολογίας. Ανένταχτοι υπήρχαν πολλοί και τους αυξήσαμε με τη συμπεριφορά μας να απασχολούμαστε, μοναδικά σχεδόν, με τις συμμαχίες, ακόμη και στην πιο προωθημένη εκδοχή τους, την κοινή εκλογική έκφραση.
Έβδομον, να μην κλείνουμε τα μάτια μας και θεωρούμε ότι όλος ο κόσμος του ΣΥΡΙΖΑ παρακολουθεί τις κινήσεις του Α. Τσίπρα με ενδιαφέρον και απόφαση συμμετοχής. Ότι ένα μέρος του δεν βλέπει τα όσα αποκαρδιωτικά συμβαίνουν και τα δέχεται χωρίς αντίρρηση. Ο διάλογος, η συνάφεια με αυτές τις δυνάμεις είναι απαραίτητα.
Όγδοον, να συζητήσουμε και να συμφωνήσουμε πάνω στο πιο πιθανό ενδεχόμενο: στις επόμενες εκλογές η Νέα Αριστερά, το πιθανότερο, θα υποχρεωθεί να κατέβει αυτόνομα ή, αν εργαστεί σωστά, με σχήμα που θα περιλαμβάνει ανέντακτες όμορες δυνάμεις και από τον χώρο της Οικολογίας. Οι οικολόγοι πιθανότατα δεν δέχονται την επιλογή αρχηγικού κόμματος και απουσία σοβαρών οικολογικών θέσεων, όπως προκύπτει σαφώς από το «κόμμα» Τσίπρα.
Ένατον, η συγκεκριμένη εκλογική στρατηγική θα αποφασισθεί αργότερα, αφού έχει αποσαφηνισθεί το πάντα ρευστό πολιτικό περιβάλλον, από όλα τα μέλη του κόμματος.
Δεν πρέπει να χαθεί χρόνος, δεν χρειάζονται περιττές αντιπαραθέσεις όταν τίθενται ακόμη και υπαρξιακά ζητήματα για τη Νέα Αριστερά. Η ηγεσία του κόμματος έχει ευθύνη, που προκύπτει από την ιδρυτική πράξη της, να οργανώσει με επάρκεια και διάθεση σύνθεσης κάτι που παραμελήθηκε έως τώρα.
https://epohi.gr/articles/nea-aristera-mia-eykairia-akomi/