Σημειώσεις λελογισμένης υπεροψίας

Πολιτικό Ημερολόγιο

ΑΠΟ ΑΘΗΝΑ ΣΤΟ ΡΕΪΓΚΙΑΒΙΚ: ΤΟ ΡΙΓΟΣ ΤΗΣ 26ης ΓΕΝΑΡΗ 2025

Πρώτη φορά διαδηλώνει τόσος κόσμος στην Ελλάδα και για την Ελλάδα. Όσοι βρεθήκαμε στις διαδηλώσεις αυτές νιώσαμε το ρίγος από την ψυχική φόρτιση της μεγάλης, της ιστορικής στιγμής. H αστυνομία έκανε λόγο για 30 χιλιάδες στην Αθήνα… Ουδέν σχόλιο.

H σημερινή μέρα είναι πολιτικό γεγονός μακράς διάρκειας για την Γ’ Ελληνική Δημοκρατία. Τέτοια γεγονότα φέρνει η ιστορία όταν “στενεύουν τα περάσματά” της, που έλεγε και το τραγούδι. Aναπάντεχα, απρογραμμάτιστα ή ελάχιστα προγραμματισμένα όπως το σημερινό, από ανθρώπους που δεν γνωρίζουν να οργανώσουν διαδηλώσεις και γι’αυτό τα ηχητικά δεν αρκούσαν ούτε για το ένα πεντηκοστό του χώρου και του κόσμου.

Αυθεντικά και ανυπότακτα. Αυτά είναι τα μεγάλα πολιτικά συμβάντα. Δεν υπακοούν στις συνταγές, ούτε τις προβλέψεις. Έχουν ωστόσο την ορμή να μετασχηματίζουν τις καταστάσεις. Δεν σημαίνει ότι το κάνουν αναγκαστικά όμως. Η ιστορία που δρομολογούν είναι πάντα απρόσμενη. Aπό τέτοια γεγονότα προκύπτει όμως η δυνατότητα της πολιτικής, ως τέτοια.

Πρώτος αποδέκτης της 26ης Γενάρη 2025, η κυβέρνηση της αισχρότητας. Δεύτερος η αντιπολίτευση της ασημαντότητας.

– Η κυβέρνηση: Όχι τόσο επειδή επί ημερών της έγινε αυτό το φοβερό δυστύχημα αλλά διότι, για λόγους που εγώ τουλάχιστον αδυνατώ να αντιληφθώ, εκτέθηκε ανεπανόρθωτα στην προσπάθεια να το συγκαλύψει. Στις υποκλοπές αυτό το “καταλάβαινα”: το γραφείο πρωθυπουργού είχε στήσει ένα σύστημα παρακολουθήσεων και αυτό με κάθε τρόπο έπρεπε να θαφτεί. Τώρα δεν το αντιλαμβάνομαι, εκτός αν εκείνο που έχουν να κρύψουν είναι κάτι τόσο μεγάλο και ανομολόγητο. Εκτός πάλι αν αιτία είναι η εντροπία της έπαρσης: “αφού μπορούμε, γιατί να μη το κάνουμε”. Ε λοιπόν δεν μπορέσαν! Η λέξη “συγκάλυψη” μπήκε στο λεξιλόγιο της Τρίτης Ελληνικής Δημοκρατίας με ανεξίτηλο τρόπο και αυτό το στίγμα δεν φεύγει: από την κυβέρνηση, Βουλή, Δικαιοσύνη, Περιφέρεια, ΜΜΕ ως το Γενικό Χημείο του Κράτους. Ένα πλέγμα εξουσίας ντροπιαστικό. Καθεστώς – όνειδος…

– Η αντιπολίτευση – και δη η αριστερή – είναι ο δεύτερος αποδέκτης. Ασήμαντη κι ασύμβατη με τις προσδοκίες των ανθρώπων: besides the point, που λένε κι οι Άγγλοι. Αδυνατεί, ανεξαρτήτως προθέσεων, να εκφράσει αυτή την πρωτόγνωρη δυσφορία των ανθρώπων απέναντι στην κυβέρνηση. Αυτό εξ αντικειμένου, την θέτει εκτός. Η αδυναμία της να συμβάλει στην αλλαγή του συσχετισμού ουσιαστικά δείχνει ότι η συγκυρία αποζητά κάτι άλλο. Αυτό το άλλο δεν έχει ακόμη γεννηθεί κι ούτε νομίζω ότι κάποιος έχει τη μανιέρα για το πώς θα γίνει. Υπάρχουν σίγουρα πάντως αντενδείξεις για το πώς δεν γίνεται. Αυτές σήμερα παρέχονται γενναιόδωρα.

Το μήνυμα της 26ης Γενάρη μας αφορά όλους. Με τον τρόπο της, η σημερινή μέρα στρέφεται εναντίον όλων. Όχι φυσικά με τον ίδιο τρόπο. Όμως, κάτι “φωνάζει” σε όλους για όλα. Ας διακρίνει καθείς τι φωνάζει για τον ίδιο. Αυτό είναι το δύσκολο.

Σήμερα γράφτηκε ιστορία και είναι τιμή όλων που βρεθήκαμε εκεί. Στη ζώσα μνήμη αυτών των 57 ανθρώπων.

Leave a Reply